RED UMBRELLA

Inabutan ng tag-ulan at nakisukob sa taong ndi namalayan na may kasamang iba. 

Hatid ay ngiti ngunit basa sa ulan ng basag na katotohanan na pandalian lamang.

Bakit nga ba nakisukob sa taong walang kasiguraduhan?

Punyeta! Yun lang ang naisambit sa sariling naguguluhan!

Kagaguhan ang tawag sa nagaganap na kabaliwan.

Maliit ang payong na dala! Hindi kailanman kasya ang tatlong taong sumusukob sa gitna ng ulan.

Alin ba ang mas mahalaga? 

Ang mabasa ng may kasama o ang mabasa ng tuluyan na nag-iisa? 

Halika’t tingnan natin ang hatid ng ulan sa iyong pagkatao.

Mas masarap maligo sa ulan, aagusin nito ang lahat ng dumi sa iyong katauhan.

Mabasa ka man, hayaan mo lang.  Maari naman iligo ito at tuluyan mapawi ang pag aalinglangaan.

Masakit sa ulo ang hatid ng pagkakabasa.

Saya naman ang dulot ng malamig na buhos ng ulan.

Sa susunod na tag-ulan nawa’y maging isang babala na ang pagsukob ay hindi soslusyon.

Bagkus ang ulan ay panadalian lamang.